نرفت حج بر او مستقر مىشود ، و بايد به نذر عمل كند ، و اگر حج رفت تخلف نذر موجب كفاره نمىشود ؛ ولى اگر حج نرفت و به نذر هم عمل نكرد كفارهء نذر را بايد بدهد . مسألهء 17 - اگر رفتن حج موجب ترك واجب يا فعل حرامى مىشود ، بايد ملاحظهء اهميت حج يا حرام و واجب را كرد ، اگر حج اهميتش بيشتر است بايد برود ، و الّا نبايد برود ، لكن اگر رفت و حرامى به جا آورد يا واجبى را ترك كرد معصيت‌كار است ؛ ولى حج او صحيح است . مسألهء 18 - اگر با اعتقاد به اينكه مستطيع نيست ، قصد حج استحبابى كند و بعد معلوم شود كه مستطيع بوده ، كفايت از حَجة الاسلام نمىكند مگر در صورتى كه قصد وظيفهء فعليه نموده باشد و اشتباهاً آن را بر حج استحبابى تطبيق كرده باشد . مسألهء 19 - اگر شخص ، زاد و راحله ندارد ولى به او گفته شد كه حج به جا آور و نفقهء تو و عائله‌ات بر عهدهء من ، با اطمينان به وفا و عدم رجوع باذِل ، حج واجب مىشود و اين حج را بذلى مىگويند و در آن رجوع به كفايت كه از شرايط وجوب است شرط نيست ، بلى اگر قبول بذل و رفتن به حج موجب اخلال در امور زندگى او شود واجب نيست . مسألهء 20 - اگر مالى كه براى حج كفايت مىكند را به او ببخشند براى اينكه حج به جا آورد بايد قبول كند و حج به جا آورد و همچنين اگر واهب بگويد مخيّرى بين اينكه حج بجاآورى يا نه ، ولى اسم حج را نياورد و فقط مال را به او ببخشد ، قبول واجب نيست . مسألهء 21 - باذِل مىتواند از بذلش برگردد ولى اگر در بين راه باشد